Elektronik terimler sözlüğü

A

• AC (Alternatif Akım): Yönü ve şiddeti perodik olarak değişen elektrik akımı.
• ADC (Analog-to-Digital Converter): Analog bir sinyali (voltaj gibi) dijital bir sayıya dönüştüren cihaz.
• Açık Devre: Akımın akmasını engelleyen, tamamlanmamış bir elektrik devresi.
• Aktif Güç (P): Bir devrede fiilen harcanan (işe dönüşen) güç. Birimi Watt’tır (W).
• Akım: Elektrik yüklerinin (elektronlar) bir iletken üzerinden akışı. Birimi Amper’dir.
• Akım Trafosu: Yüksek akım değerlerini ölçülebilir seviyelerde düşüren transformatör.
• Aktüatör: Elektrik enerjisini mekanik harekete çeviren cihaz.
• Alçak Geçiren Filtre: Belirli bir kesim frekansının altındaki frekansların geçmesine izin veren, üstündekileri zayıflatan filtre.
• Amplifikatör (Yükselteç): Bir sinyalin gücünü veya genliğini artıran cihaz.
• Amper (A): Elektrik akımının birimi.
• Analog: Bir sinyalin, zaman içinde sürekli değişen bir değerle (genellikle voltaj) temsil edilmesi.
• Anot: Bir elektronik bileşende (diyot gibi) elektronların girdiği veya geleneksel akımın çıktığı terminal. (Genellikle pozitif terminal).
• Anten: Radyo frekans sinyallerini yayan veya alan cihaz.
• Armatür: Bir motor veya jeneratörün, ana manyetik alanı oluşturan veya ondan etkilenen kısmı (genellikle dönen kısım).
• ASIC (Application-Specific Integrated Circuit): Uygulamaya Özel Entegre Devre. Belirli tek bir görev için tasarlanmış yonga.
• Attenüatör (Zayıflatıcı): Bir sinyalin gücünü, dalga şeklini bozmadan belirli bir oranda zayıflatan devre.
• Avometre (Multimetre): Akım, voltaj ve direnç ölçen alet.
• AWG (American Wire Gauge): Kablo kesitlerini (kalınlığını) standartlaştırmak için kullanılan bir Amerikan ölçü sistemi.
• Ayırıcı (Disconnector): Güç sistemlerinde, devrenin enerjisizken açılıp kapanmasını sağlayan mekanik anahtarlama elemanı.

B

• Bant Genişliği: Bir sistemin veya sinyalin taşıyabileceği frekans aralığı.
• Bara: Yüksek akım taşıyan, genellikle bakır veya alüminyumdan yapılmış iletken çubuk.
• Baskılı Devre Kartı (PCB): Elektronik bileşenleri bir araya getirmek ve aralarındaki bağlantıyı sağlamak için kullanılan plaka.
• Baud Rate: Bir haberleşme kanalından saniyede iletilen sembol (sinyal değişikliği) sayısı.
• BIOS (Temel Giriş/Çıkış Sistemi): Bir bilgisayarın açılışında donanımı başlatan temel yazılım.
• Bit (Binary Digit): Dijital bilgilerin en küçük birimi; 0 veya 1 değeri alabilir.
• BJT (Bipolar Junction Transistor): Hem elektronları hem de “boşlukları” akım taşıyıcısı olarak kullanan bir transistör tipi.
• Bobin (Endüktör): Enerjiyi manyetik alan olarak depolayan devre elemanı.
• Boşluk (Hole): Yarı iletken fiziğinde, bir elektronun eksik olduğu (pozitif yük gibi davranan) konum.
• Bus (Veri Yolu): Bir bilgisayar veya sistem içinde farklı bileşenler arasında veri taşımak için kullanılan ortak iletken hatlar.
• Byte: Genellikle 8 bitten oluşan dijital bilgi grubu.

C – Ç

• CAN Bus: Özellikle otomotiv ve otomasyon sistemlerinde cihazların birbiriyle iletişim kurması için kullanılan bir seri haberleşme protokolü.
• CPU (Central Processing Unit): Merkezi İşlem Birimi. Bir bilgisayar veya sistemin beyni.
• Çip (Yonga): Üzerinde entegre devre bulunan küçük yarı iletken parçası.
• Çözünürlük: Bir ADC’nin veya sensörün algılayabileceği en küçük değişiklik miktarı veya bir ekranın piksel sayısı.

D

• DAC (Digital-to-Analog Converter): Dijital bir veriyi (sayı) analog bir sinyale (voltaj) dönüştüren cihaz.
• Dalga Kılavuzu (Waveguide): Özellikle mikrodalga frekanslarında sinyalleri taşımak için kullanılan içi boş metal boru.
• Dalgalılık (Ripple): Bir DC güç kaynağının çıkışında kalan istenmeyen küçük AC bileşeni.
• DC (Doğru Akım): Yönü ve şiddeti değişmeyen elektrik akımı.
• Debimetre: Bir akışkanın (gaz veya sıvı) akış hızını ölçen cihaz.
• Demodülasyon: Taşıyıcı bir sinyal üzerine bindirilmiş olan asıl bilginin (ses, veri) tekrar ayrıştırılması işlemi.
• Demultiplexer (DEMUX): Tek bir giriş hattındaki veriyi, birden fazla çıkış hattından birine yönlendiren dijital devre.
• Desibel (dB): Genellikle iki sinyal seviyesi arasındaki oranı (kazanç veya kayıp) ifade eden logaritmik birim.
• Devre: Elektrik akımının akması için oluşturulmuş kapalı yol.
• Diac: Genellikle Triac’ları tetiklemek için kullanılan, her iki yönde de belirli bir gerilimde iletime geçen yarı iletken.
• Dijital: Bilgiyi, yalnızca iki ayrık durumda (genellikle 0 ve 1) temsil etme yöntemi.
• Direnç (Rezistör): Elektrik akımına karşı zorluk gösteren devre elemanı. Birimi Ohm’dur.
• Diyot: Akımın yalnızca bir yönde geçmesine izin veren yarı iletken eleman.
• Distorsiyon: Bir sinyalin orijinal dalga şeklinin bozulması.
• DSP (Digital Signal Processing): Dijital Sinyal İşleme. Sinyalleri dijital olarak analiz etme ve değiştirme tekniği.

E

• EEPROM: Elektriksel olarak yazılabilen ve silinebilen, enerjisi kesildiğinde veriyi koruyan bellek türü.
• Elektrolit Kondansatör: Yüksek kapasite değerleri sunan, ancak kutuplu (artı/eksi yönü olan) bir kondansatör tipi.
• EMC (Elektromanyetik Uyumluluk): Bir cihazın elektromanyetik ortamda düzgün çalışabilmesi ve ortama aşırı bozucu etki yaymaması.
• EMF (Elektromotor Kuvvet): Bir kaynağın (pil veya jeneratör gibi) elektrik yüklerini hareket ettirmek için sağladığı “itme kuvveti” veya voltaj.
• Empedans (Z): Bir AC devresinin akıma karşı gösterdiği toplam zorluk (direnç, reaktans vb. içerir).
• Endüktans: Bir bobinin manyetik alan depolama kapasitesi. Birimi Henry’dir.
• Enkoder (Encoder): Mekanik hareketi (dönme veya öteleme) dijital sinyallere dönüştüren sensör.
• Entegre Devre (IC / Yonga / Çip): Milyonlarca transistör ve diğer bileşenleri içeren minyatür bir elektronik devre.
• EPROM: Elektriksel olarak programlanabilen, ancak silmek için ultraviyole ışık gerektiren bir bellek türü.

F

• Farad (F): Kondansatörlerin kapasite birimi.
• Faz: Bir AC dalga formunun, bir referans noktasına göre zaman içindeki konumu.
• FET (Field-Effect Transistor): Alan Etkili Transistör. Akımı control etmek için bir elektrik alanı kullanan transistör tipi.
• Fiber Optik Kablo: Veriyi ışık sinyalleri olarak cam veya plastik lifler üzerinden ileten kablo.
• Fider: Bir dağıtım noktasından (trafo gibi) yüklere enerji taşıyan hat.
• Filip-Flop: İki kararlı duruma (0 veya 1) sahip olan ve dijital elektronikte veri saklamak için kullanılan temel devre.
• Filtre: Belirli frekans aralıklarının geçmesine izin veren, diğerlerini zayıflatan veya engelleyen devre.
• Firmware (Bellenim): Bir donanım cihazının (örn: mikrodenetleyici, modem) içine gömülü olan kalıcı yazılım.
• Flux (Lehim Pastası): Lehimleme sırasında oksitlenmeyi önleyen ve lehimin daha iyi yayılmasını sağlayan kimyasal madde.
• Fotodedektör: Işığı algılayıp bunu elektrik sinyaline dönüştüren sensör.
• FPGA (Field-Programmable Gate Array): Sahada Programlanabilir Kapı Dizisi. Satın alındıktan sonra kullanıcı tarafından dijital mantık devreleri içerecek şekilde programlanabilen esnek entegre devre.
• Frekans: Bir olayın birim zamanda (genellikle 1 saniye) tekrarlanma sayısı. Birimi Hertz’dir.
• Frekans Konvertörü (Sürücü): Bir AC motorun hızını, motorun besleme frekansını değiştirerek kontrol eden cihaz.

G

• Galvanik İzolasyon: Bir devrenin iki kısmı arasında, aralarında doğrudan elektrik akımı akışı olmadan sinyal veya güç aktarımı.
• Gerilim (Voltaj): Bir devrenin iki noktası arasındaki potansiyel fark. Birimi Volt’tur.
• Girişim (Interference): İki veya daha fazla sinyalin üst üste binerek orijinal sinyali bozması.
• Görünür Güç (S): Bir AC devresinde çekilen toplam güç (Aktif ve Reaktif gücün vektörel toplamı). Birimi Volt-Amper’dir (VA).
• GPIO (General Purpose Input/Output): Genel Amaçlı Giriş/Çıkış. Bir mikrodenetleyici veya çip üzerinde bulunan, kullanıcı tarafından giriş veya çıkış olarak programlanabilen pin.
• Gürültü: İstenen sinyale karışan rastgele, istenmeyen elektriksel sinyaller.
• Güç (Power): Birim zamanda harcanan veya üretilen enerji. Birimi Watt’tır.
• Güç Faktörü: Bir AC devresinde harcanan aktif gücün, görünür güce oranı.

H

• Harmonik: Ana (temel) frekansın tam katları olan istenmeyen frekanslar.
• Havya: Elektronik bileşenleri lehimlemek (birbirine tutturmak) için kullanılan ısıtıcı alet.
• Header (Başlık Pinleri): PCB üzerinde kabloları veya diğer kartları bağlamak için kullanılan sıra pinler.
• Henry (H): Bobinlerin endüktans birimi.
• Hertz (Hz): Frekans birimi.
• HMI (Human Machine Interface): İnsan-Makine Arayüzü. Bir operatörün bir makineyi veya süreci kontrol etmesini sağlayan ekran (örn: dokunmatik paneller).

I – İ

• I2C (Inter-Integrated Circuit): Farklı entegre devrelerin (çiplerin) aynı kart üzerinde, düşük hızda haberleşmesi için kullanılan iki kablolu bir protokol.
• IGBT (Insulated Gate Bipolar Transistor): Yüksek güç uygulamalarında kullanılan, MOSFET ve BJT’nin avantajlarını birleştiren özel bir transistör.
• İletken: Elektrik akımının kolayca akmasına izin veren malzeme (örn: bakır, gümüş).
• İnverter (Evirici): DC gerilimi AC gerilime dönüştüren cihaz.
• İzolasyon: Elektriksel olarak iki bölgeyi birbirinden ayırma işlemi.
• İzolatör (Bileşen): Enerji hatlarında, iletken telleri direklerden veya şasiden elektriksel olarak yalıtmak için kullanılan (genellikle porselen veya cam) bileşen.

J

• Jeneratör: Mekanik enerjiyi elektrik enerjisine dönüştüren cihaz.
• Jumper (Atlatıcı): Bir devrede iki nokta arasında geçici bir bağlantı yapmak için kullanılan küçük iletken parça.

K

• Kapasite (Kapasitans): Bir kondansatörün elektrik yükü depolama yeteneği.
• Karno Haritası (Karnaugh Map): Dijital mantık devrelerini sadeleştirmek için kullanılan grafiksel bir yöntem.
• Katkılama (Doping): Bir yarı iletkenin (silikon gibi) elektriksel özelliklerini değiştirmek için ona kontrollü bir şekilde safsızlık (yabancı atom) ekleme işlemi.
• Katot: Bir elektronik bileşende (diyot gibi) elektronların çıktığı veya geleneksel akımın aktığı terminal. (Genellikle negatif terminal).
• Kesici (Circuit Breaker): Güç sistemlerinde, hem normal hem de arıza durumlarında (kısa devre gibi) akımı kesebilen koruma ve anahtarlama elemanı.
• Kısa Devre: Bir devrede akımın, çok düşük dirençli bir yoldan (istenmeyen bir yol) akması durumu.
• Klemens: Kabloları birbirine veya bir cihaza güvenli bir şekilde bağlamak için kullanılan bağlantı elemanı.
• Koaksiyel Kablo (Eş Eksenli Kablo): RF sinyallerini taşımak için kullanılan, iç içe geçmiş iletken ve yalıtkan katmanlardan oluşan kablo.
• Kondansatör (Sığaç): Elektrik enerjisini bir elektrik alanında depolayan devre elemanı.
• Kontaktör: Yüksek güçteki (motor gibi) yükleri anahtarlamak için kullanılan, elektromanyetik olarak çalışan büyük bir röle.
• Kristal Osilatör: Çok hassas ve kararlı bir frekans üretmek için piezoelektrik kristal (genellikle kuvars) kullanan elektronik devre.

L

• Latch (Mandal): Dijital elektronikte, bir veriyi (biti) geçici olarak tutan (mandallayan) bir hafıza devresi.
• Lehim: Elektronik bileşenleri birbirine ve PCB’ye tutturmak için kullanılan, düşük erime sıcaklığına sahip metal alaşım.
• LED (Işık Yayan Diyot): Üzerinden akım geçtiğinde ışık yayan diyot.
• Lojik Kapı: Belirli mantıksal kurallara göre (AND, OR, NOT) giriş sinyallerini işleyerek bir çıkış sinyali üreten temel dijital devre.
• Lüx: Aydınlanma şiddeti birimi.
• LVDT (Linear Variable Differential Transformer): Doğrusal (lineer) mesafeyi ölçmek için kullanılan hassas bir sensör tipi.

M

• Manyetik Alan: Elektrik akımları ve mıknatıslar tarafından üretilen etki alanı.
• Mikrodenetleyici (MCU): Tek bir entegre devre (çip) üzerinde CPU, bellek ve giriş/çıkış birimlerini barındıran küçük bilgisayar.
• Mikroişlemci (MPU): Sadece merkezi işlem birimi (CPU) fonksiyonlarını içeren, bellek ve G/Ç birimleri dışarıda olan yonga.
• Mikser (Karıştırıcı): RF devrelerinde, iki farklı frekanstaki sinyali alıp bunları toplayan veya çıkaran yeni frekanslar üreten devre.
• Modbus: Özellikle endüstriyel otomasyon cihazları (PLC’ler, sensörler) arasında yaygın olarak kullanılan bir seri haberleşme protokolü.
• Modülasyon: Bir bilgiyi (ses, veri) daha yüksek frekanslı bir taşıyıcı sinyalin üzerine bindirme işlemi.
• MOSFET (Metal-Oxide-Semiconductor FET): Dijital devrelerde ve güç elektroniğinde çok yaygın kullanılan bir FET türü.
• Motor: Elektrik enerjisini mekanik (dönme) enerjiye dönüştüren cihaz.
• Multimetre (Avometre): Birden fazla elektriksel değeri (Volt, Amper, Ohm) ölçen alet.
• Multiplexer (MUX): Birden fazla giriş hattından birini seçerek tek bir çıkış hattına yönlendiren dijital devre.

N

• NTC (Negative Temperature Coefficient): Sıcaklık arttıkça direnci azalan termistör (ısıya duyarlı direnç).

O – Ö

• Ohm (Ω): Elektriksel direnç birimi.
• Ohmmetre: Direnç değerini ölçmek için kullanılan cihaz.
• Op-Amp (Operasyonel Yükselteç): Sinyalleri yükseltmek, filtrelemek gibi birçok işlem için kullanılan çok yüksek kazançlı bir yükselteç.
• Optokuplör (Opto-izolatör): Bir taraftan ışık (LED) kullanarak diğer taraftaki ışığa duyarlı bir bileşeni (fototransistör) tetikleyen; böylece iki devreyi elektriksel olarak izole eden (ayıran) eleman.
• Osiloskop: Elektriksel sinyallerin dalga şeklini zamana bağlı olarak gösteren test cihazı.
• Otomasyon: Endüstriyel süreçlerin veya sistemlerin insan müdahalesi olmadan, otomatik cihazlar (PLC gibi) tarafından kontrol edilmesi.
• Ölçü Trafosu: Yüksek gerilim veya yüksek akımları, ölçü aletlerinin okuyabileceği güvenli seviyelere indiren trafoların genel adı.

P

• P-N Eklemi (P-N Junction): Diyot ve transistörlerin temelini oluşturan, P-tipi ve N-tipi yarı iletken malzemelerin birleştiği nokta.
• Parafudr: Elektrik tesisatını ani aşırı gerilimlere (yıldırım gibi) karşı koruyan cihaz.
• PCB (Printed Circuit Board): Baskılı Devre Kartı.
• PID Kontrol: Bir sistemin çıktısını (örn: sıcaklık) istenen ayar noktasında tutmak için “Oransal, İntegral, Türevsel” hesaplamaları kullanan gelişmiş bir kontrol algoritması.
• Piezoelektrik: Bazı malzemelerin (kristal gibi) üzerine mekanik basınç uygulandığında voltaj üretmesi (veya tersi) olayı.
• PLC (Programmable Logic Controller): Programlanabilir Lojik Kontrolör. Endüstriyel makineleri ve süreçleri kontrol etmek için kullanılan dayanıklı bilgisayar.
• Potansiyometre: Değeri manuel olarak ayarlanabilen (döndürülebilen) direnç; ayarlı direnç.
• Priz: Elektrikli cihazların şebekeden enerji alması için kullanılan bağlantı noktası.
• Protokol (Haberleşme): İki veya daha fazla cihazın birbiriyle veri alışverişi yapabilmesi için uymaları gereken kurallar dizisi.
• PTC (Positive Temperature Coefficient): Sıcaklık arttıkça direnci artan termistör.
• PWM (Pulse Width Modulation): Darbe Genişlik Modülasyonu. Bir sinyalin gücünü, sinyali çok hızlı açıp kapatarak (darbe genişliğini değiştirerek) kontrol etme tekniği.

R

• RAM (Random Access Memory): Rastgele Erişilebilir Bellek. İşlemcinin aktif olarak kullandığı, enerjisi kesildiğinde veriyi kaybeden geçici depolama alanı.
• Reaktif Güç (Q): Devredeki bobin ve kondansatörlerde depolanan ve işe dönüşmeyen güç. Birimi Volt-Amper Reaktif’tir (VAR).
• Reaktans: Bir kondansatörün veya bobinin AC akımına karşı gösterdiği frekansa bağlı zorluk.
• Reaktör: Genellikle bir devredeki akımı veya gerilimi kontrol etmek için kullanılan büyük bobin.
• Redresör (Doğrultucu): AC akımı DC akıma dönüştüren devre.
• Register (Yazmaç): Bir işlemci (CPU) içindeki çok hızlı, küçük, geçici veri depolama birimi.
• Regülatör: Gerilimi veya akımı sabit bir değerde tutan cihaz.
• Rezistans: Direncin kendisi, malzemenin akıma karşı gösterdiği zorluk.
• Rezonans: Bir devrenin, belirli bir frekansta (rezonans frekansı) minimum veya maksimum empedans göstermesi durumu.
• RF (Radyo Frekansı): Radyo dalgaları için kullanılan elektromanyetik spektrum aralığı.
• RMS (Root Mean Square): Bir AC sinyalinin, aynı gücü sağlayan DC eşdeğer değeri (Etkin Değer).
• ROM (Read Only Memory): Sadece Okunabilir Bellek. Verilerin kalıcı olarak saklandığı, enerjisi kesildiğinde silinmeyen bellek.
• Röle: Küçük bir akım kullanarak daha büyük bir akımı veya devreyi açıp kapatan (anahtarlayan) elektromanyetik cihaz.
• Rotor: Bir motor veya jeneratörün dönen kısmı.

S – Ş

• SCADA (Supervisory Control and Data Acquisition): Geniş bir alana yayılmış endüstriyel tesisleri (su şebekeleri, enerji hatları) uzaktan izleme ve kontrol etme sistemi.
• Sensör (Algılayıcı): Fiziksel bir büyüklüğü (sıcaklık, ışık, basınç) elektrik sinyaline dönüştüren cihaz.
• Servo Motor: Pozisyonu (açısı) veya hızı çok hassas bir şekilde kontrol edilebilen özel bir motor tipi.
• Sigorta: Bir devreyi aşırı akımdan korumak için tasarlanmış, eriyerek veya atarak devreyi açan koruma elemanı.
• Simülasyon: Bir devrenin veya sistemin gerçekte kurulmadan önce bilgisayar yazılımı üzerinde davranışının test edilmesi.
• SMD (Surface Mount Device): Yüzeye Monte Eleman. Doğrudan PCB yüzeyine lehimlenen, bacakları olmayan veya çok kısa olan minyatür elektronik bileşenler.
• SMPS (Switch Mode Power Supply): Anahtarlamalı Güç Kaynağı. Yüksek verimlilikle çalışan modern güç kaynağı tipi (örn: bilgisayar adaptörleri).
• Sorti: Bir aydınlatma devresinde anahtardan lambaya kadar olan hat.
• Spektrum Analizörü: Elektriksel sinyallerin frekans içeriğini (hangi frekanstan ne kadar güçte olduğunu) gösteren test cihazı.
• SPI (Serial Peripheral Interface): Mikrodenetleyiciler ve çevre birimleri (sensörler, ekranlar) arasında hızlı, kısa mesafeli iletişim için kullanılan bir protokol.
• Stator: Bir motor veya jeneratörün sabit, duran kısmı.
• Strain Gauge: Bir malzemenin üzerine yapıştırılan ve malzemenin esnemesini (gerinimini) ölçerek bunu elektriksel dirence dönüştüren sensör.
• Şalt Tesisi: Elektrik enerjisinin toplandığı, dağıtıldığı, anahtarlama ve koruma ekipmanlarının bulunduğu tesis.
• Şebeke (Grid): Elektrik enerjisinin üretildiği, iletildiği ve dağıtıldığı birbirine bağlı sistemlerin tümü.

T

• Termistör: Direnci ortam sıcaklığına bağlı olarak belirgin şekilde değişen devre elemanı (NTC, PTC).
• Termokupl: İki farklı metalin birleşim noktasında, sıcaklığa bağlı olarak çok küçük bir voltaj üreten sıcaklık sensörü.
• Topraklama: Elektrikli cihazların gövdesini veya devrelerin bir noktasını güvenli bir şekilde toprağa bağlama işlemi.
• Tork: Bir motorun ürettiği döndürme kuvveti.
• Trafo Merkezi (Substation): Elektrik enerjisinin gerilim seviyesinin değiştirildiği (yükseltildiği veya düşürüldüğü) ve dağıtımının yapıldığı tesis.
• Transdüser (Dönüştürücü): Bir enerji türünü başka bir enerji türüne çeviren cihazların genel adı (örn: mikrofon sesi elektriğe çevirir).
• Transformatör (Trafo): AC gerilimi yükseltmek veya düşürmek için kullanılan cihaz.
• Transistör: Akımı yükseltmek (amplifikatör) veya anahtarlamak için kullanılan yarı iletken bir eleman.
• Triac: AC akımını her iki yönde de anahtarlayabilen (dimmer devreleri gibi) bir yarı iletken eleman.
• Tristör (SCR): Genellikle yüksek güç kontrol devrelerinde kullanılan, tetiklendiğinde iletime geçen bir anahtarlama elemanı.

U – Ü

• UART (Universal Asynchronous Receiver-Transmitter): İki cihaz arasında seri (asenkron) iletişimi sağlayan donanım birimi.
• UPS (Uninterruptible Power Supply): Kesintisiz Güç Kaynağı. Elektrik kesildiğinde bağlı cihazlara geçici bir süre enerji sağlamaya devam eden cihaz.
• USB (Universal Serial Bus): Bilgisayarlar ve çevre birimleri arasında veri aktarımı ve güç sağlamak için kullanılan standart bir arayüz.

V

• Varistör: Gerilim yükseldiğinde direnci aniden düşen, devreyi aşırı gerilimden korumak için kullanılan eleman.
• Veroboard (Delikli Plaket): Prototip devreler oluşturmak için kullanılan, üzerinde standart aralıklı delikler ve bazen bakır yollar bulunan kart.
• Volt (V): Elektriksel gerilim (potansiyel fark) birimi.
• Voltmetre: Gerilim (voltaj) ölçen alet.

W

• Watt (W): Elektriksel güç birimi.

Y

• Yalıtkan: Elektrik akımını çok az ileten veya hiç iletmeyen malzeme (örn: plastik, cam, porselen).
• Yarı İletken: İletkenliği bir iletken ile yalıtkan arasında olan malzeme (örn: Silikon, Germanyum). Elektroniğin temelidir.
• Yüksek Geçiren Filtre: Belirli bir kesim frekansının üstündeki frekansların geçmesine izin veren, altındakileri zayıflatan filtre.
• Yük (Load): Bir elektrik devresinden enerji çeken (tüketen) eleman (örn: lamba, motor).

Z

• Zener Diyot: Üzerine ters yönde belirli bir gerilim (Zener gerilimi) uygulandığında, bu gerilimi sabit tutmak için tasarlanmış özel bir diyot tipi.